Znajdź laboratorium
  • Gdzie zrobić badanie?
  • Znaczenie kliniczne










































Dziecko u psychiatry: o czym warto pamiętać?

Czy autoimmunologiczne zapalenie mózgu występuje u dzieci? Tak. Czy przy zaburzeniach neuropsychiatrycznych u dzieci powinno się wziąć pod uwagę diagnostykę w kierunku tego schorzenia? Tak.

Takie wnioski wysnuli badacze z Duke University w Stanach Zjednoczonych zajmujący się między innymi projektami badawczymi w ramach Programu Autoimmunizacyjnych Chorób Mózgu. Naukowcy w swojej niedawno opublikowanej pracy (1) zwrócili uwagę na znaczenie świadomości wśród psychiatrów dziecięcych występowania autoimmunologicznego zapalenia mózgu u dzieci.

Autoimmunologiczne zapalenie mózgu objawy

Autorzy pracy podkreślają, że charakter tej choroby może sprawić, że dzieci z wczesnymi objawami będą najpierw oceniane przez psychiatrę. Objawy mogą mieć  ostry lub podostry początek:

  • problemy z myśleniem,
  • zaburzenia pamięci,
  • paranoja, bezsenność,
  • zaburzeniami czucia,
  • zaburzenia osobowości i zmianami w zachowaniu,
  • pobudzenie,
  • halucynacje,
  • regresja rozwojowa.

Tego typu symptomy mogą być mylone z choroba o podłożu psychiatrycznym. Młodsze dzieci początkowo dodatkowo często cierpią na zaburzenia ruchowe i drgawki.

Występuje znaczna zmienność pomiędzy różnymi typami autoimmunologicznego zapalenia mózgu, a nawet w obrębie tego samego typu, zależnie od pacjenta. Autoimmunologiczne zapalenie mózgu typu anty-NMDAR jest najczęstszą postacią tej choroby u dzieci.

Autoimmunologiczne zapalenie mózgu badania

Badania wielokrotnie wykazały, że szybka diagnoza i szybko rozpoczęte leczenie (immunoterapia) prowadzi do lepszych wyników terapeutycznych. Dlatego tak ważne jest aby sposoby rozpoznania autoimmunologicznego zapalenia mózgu były jak najbardziej precyzyjne.

Obecnie w rozpoznaniu choroby pomocne jest spełnienie klinicznych kryteriów diagnostycznych (2), badania obrazowe czy badania laboratoryjne takie jak badanie przeciwciał antyneuronalnych.

Przeciwciała antyneuronalne stanowią jedną z grup autoprzeciwciał (białek układu immunologicznego). Jak sama nazwa sugeruje są skierowane przeciwko neuronom – najważniejszym komórkom układu nerwowego. Nazwa „antyneuronalne” w niektórych przypadkach ma charakter bardziej umowny, gdyż niektóre przeciwciała antyneuronalne skierowane są przeciwko innym niż neurony strukturom układu nerwowego (np. komórki gleju).

Badanie obecności przeciwciał antyneuronalnych, takich jak np. anty-NMDAR wykonuje się we krwi lub płynie mózgowo-rdzeniowym pacjenta. Obecnie znanych jest już wiele rodzajów przeciwciał antyneuronalnych, a ich liczba stale rośnie.  Badanie przeciwciał antyneuronalnych jest kluczowym krokiem w diagnostyce wielu typów zapalenia mózgu, umożliwiającym postawienie pewnego rozpoznania . Ponieważ jednak zdarzają się przypadki pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem mózgu bez obecności przeciwciał nowe kryteria kliniczne (2) opracowane zostały w taki sposób, aby oprócz rozpoznania pewnego można było zdiagnozować również możliwe i prawdopodobne autoimmunologiczne zapalenie mózgu na podstawie samych objawów.

Autoimmunologiczne zapalenie mózgu leczenie

Autoimmunologiczne zapalenie mózgu anty-NMDAR jest poważną chorobą o śmiertelności wynoszącej ok. 5%, nawet u 81% pacjentów rokowanie jest korzystne. Autorzy pracy (1) podkreślają, że dwa główne cele leczenia autoimmunologicznego zapalenia mózgu to „zmniejszenie stanu zapalnego” i „postępowanie z objawami choroby, tak aby zminimalizować powstające obrażenia”. Wyniki leczenia pacjentów również są dość zmienne, a czas powrotu do zdrowia może być długi, trwający 18 miesięcy lub dłużej. Objawy mogą jeszcze występować w okresie po leczeniu, gdy pacjent wraca do zdrowia. Należy ściśle współpracować z zespołem lekarzy, który może składać się z neurologów, immunologów i/ lub reumatologów, ponieważ ważne jest monitorowanie nawrotów choroby.

 

 

 

Piśmiennictwo:

  1. Mooneyham, GenaLynne C., William Gallentine, and Heather Van Mater. „Evaluation and Management of Autoimmune Encephalitis: A Clinical Overview for the Practicing Child Psychiatrist.” Child and Adolescent Psychiatric Clinics 27.1 (2018): 37-52.
  2. Graus F., Titulaer M.J., Balu R. et al., A clinical approach to diagnosis of autoimmune encephalitis. Lancet Neurol 2016; 15(4): 391–404.
alergiczne.info boreliozaonline.pl autoprzeciwciala.info kalpro.pl